Wat is er?
Niet te geloven wat in de jaren 70 voor literatuur doorging.
Een pakje voor u. U was er niet, dus heb ik betaald.
Dat is aardig. U hebt me 28 dollar plus kosten bespaard.
Wat is het? - Iets om het kantoor op te fleuren.
Dr Albright heeft haar dodenmaskers en nu heb ik dit.
Geef me de ruimte.
Maar de schrijver had er wat meer kunnen gebruiken.
Je kunt niet altijd je zin krijgen.
Je hoeft niet gek te zijn om hier te werken, maar het helpt.
Dr Albright en Nina zullen lachen.
Ik beschouw ons steeds meer als een gezin: Ik ben de alwetende vader,
Mary is de moeder en Nina onze aangenomen bastaarddochter.
Ik ga maar eens. De weersvoorspelling voor vandaag: Lachbuien.
Zal ik je dan guacamole leren maken?
Ik heb er een hele dag voor uitgetrokken.
Au. Verdikke.
U bloedt. - Niet erg. Geef me een pleistertje.
Het is maar een vleeswondje.
Ik heb al veel ergere verwondingen toegebracht.
Maar nooit bij wezens die bloeden.
Gaat het wel?
Ik weet het. We moeten haar naar de spoedafdeling brengen.
Leg haar gewoon in de woonkamer neer.
Ze weegt.
Wacht, ik kan haar niet meer houden.
Pas op voor die pijler.
Ik moet even rusten. - Ik ook.
Misschien kan ze toch maar beter naar de spoedafdeling.
Breng haar naar beneden. Maar voorzichtig.
Laat haar niet van de trap vallen.
Ik zei: Niet van de trap laten vallen.
Het is bekend: Buitenaardse wezens bestaan.
Dit zijn vier ontdekkingsreizigers uit de ruimte.
Ik moed toch een keertje leren spelen.
Leuk.
Ja, hè? Wie dit bedacht heeft, is een genie.
Geweldig nieuws. Professor Fusco gaat naar Princeton.
Ben je zo goed met hem? - Nee, maar ik krijg zijn kantoor.
Met het erkerraam en uitzicht op de appelboom?
Ik ben naar dat overdreven vriendelijk mens gestapt dat daarover gaat.
Wat heeft die?
Het ging tussen mij en professor Suter.
Ik zei: Mr Suter lijkt zo tevreden in die bezemkast van hem
en ze geloofde me.
Fantastisch. Mijn grappige bordjes zullen daar goed hangen.
Ik laat jullie maar alleen.
Het zit zo. Dat nieuwe kantoor is voor één persoon.
Fantastisch. Dan delen we een bureau.
Nee, jij blijft hier.
Ik begrijp het.
Je gaat bij me weg.
Ik had me niet zo aan je moeten hechten.
We zien elkaar heus nog wel. - Ga nu maar.
Ik wacht al twaalf jaar op mijn eigen kantoor.
Nu kan ik mijn artefacten ophangen. - Die rotprullen.
Ik wil dat je hier blijft.
Je kunt niet altijd je zin krijgen.
Alleen af en toe. Dozen.
De aardappelman houdt me wel gezelschap.
Ja, toch?
Geef antwoord.
Ze is net Sneeuwwitje.
Sneeuwwitje met wat opgedroogde spuug op haar kin.
Waar ben ik? - In het ziekenhuis.
Je bent buiten gevaar, liefje. Ik ga even bij een vriendin kijken.
Die liet van haar D-cup een B'tje maken. - Uit vrije wil?
Niet te geloven, hè?
Wat is er gebeurd? - Je bent flauwgevallen.
Je moet weer beter worden. Gelukkig ben je altijd een vechtertje geweest.
Je praat zo raar. Ga ik dood?
Zo praten ze altijd in die ziekenhuisseries.
U hebt misschien een lichte hersenschudding.
Ik wil u graag een dag hier houden.
Word ik weer beter?
Zit maar nergens over in. Wij zorgen goed voor u.
Ik voel me nu al beter.
Kan ik u even spreken, dokter?
Wat is er? - Ik heb maar één zus en dat is zij.
Dus als u een beroep moet doen op uw beste mensen,
dan moet ik dat aanvaarden.
Verdorie.
Dr Solomon, ik ben Judith. Ik deel dit kantoor met u.
Mijn assistent. Mijn broer Roger.
Liever niet, ik heb mijn handen net gewassen.
Twee regels: Als ik niet gestoord wil worden, zet ik mijn bordje zo.
En wie hier eens morgens het eerste is, zet de ionisator aan.
Uw voorgangster had geen probleem met de ionisatiegraad.
Op den duur zult u me aardig vinden. Ik heb dat al vaak gezien.
Fraai, hoor. Ik ren hierheen en dan lig je lui in bed.
Het was zo eng. Ik was een half uur bewusteloos.
Bof jij even. Ik wou dat ik bewusteloos was.
Mary heeft een nieuw kantoor.
Ik wil niet dat ze weggaat. Ook al is ze daar zielsgelukkig.
Ik ben zo eenzaam.
Sally ligt in het ziekenhuis, hoor.
Van nu af denk ik alleen nog aan mezelf.
Ik word... hoe zeg je dat? - Egoïstisch.
Nee, slim.
Ik haal haar terug.
Ze heeft het naar haar zin.
Dat denkt ze alleen maar. Ik wéét wat het beste is.
Wat doe ik hier ook weer?
O ja, word beter. Dat is een bevel.
Dan ga ik nu de oude Suter uit zijn bezemkast bevrijden.
Hier is een lekkere gelei...
Professor Suter, er is een vreselijk onrecht geschied.
Ik zei: Er is een vreselijk onrecht geschied.
Ik had u wel verstaan. Wat voor onrecht?
Iemand heeft u iets ontstolen.
Gaat het wel, professor?
Gaat het wel?
Het kantoor met de erker en de appelboom.
Hoe lang hadden we elkaar niet meer gesproken? Zeven jaar?
Visite. - Kijk eens wie ik tegengekomen ben.
Dr Solomon vertelde me over je nieuwe kantoor.
Ik kom je even feliciteren.
Ik had ook een oogje op dit kantoor.
Ha, het erkerraam.
En de appelboom.
Mijn vrouw en ik picknickten daar vaak onder.
Ze is nu dood.
Jij hebt betere ogen dan ik.
Zie jij wat er in de stam staat?
Ik zie het. Het is een hartje. Een hartje, Mary.
Dat heb ik erin gekerfd op de dag dat ik haar ten huwelijk vroeg.
U hield vast zielsveel van haar. - U zult nooit weten hoeveel.
Ik wil je een heel bijzondere gunst vragen, Mary.
Wil je wat appelbloesem met me plukken...
...en die op het graf van mijn vrouw leggen?
God zegene je, Mary. - Kom, professor Suter.
Ik loop met u mee naar uw piepkleine kantoortje.
Dr Albright wil vast een ogenblik alleen zijn.
Laat u niet chanteren. Dit is uw kantoor...
...en dat zeg ik niet, omdat ik nu ook een raam heb.
Ik krijg toch een onprettig gevoel. - Luister naar me: Hou de droom vast.
Ik zal deze plek missen.
Je hebt een paar mooie souvenirs.
Een grote beker, een paar sokken en een niervormige slakom.
Ik zou hier kunnen blijven.
Net Disneyland. Met een iets hoger sterftecijfer.
Kijk eens wat ik heb.
Het hing gewoon achter een deur.
Zijn er nog?
Je mag er overal mee binnen en je krijgt 10% korting...
...in de cadeauwinkel.
Daar komt er nog een.
Ademhaling 12, bloeddruk 14/10...
Hou zijn benen vast.
Het houdt niet op.
Gelukkig maar.
Daar gaat ie.
Doe je vanavond iets? - Ik heb gewoon geen privé-leven.
Ik wil alleen nog maar slapen.
Wanneer beginnen we weer? - Geen idee, we zijn geen artsen.
Wat ben jij vrolijk. - Jazeker.
Is Dr Albright terug? - Nog niet.
Maar daar gaat het niet om.
Als professor Suter maar krijgt waar hij recht op heeft.
En ik wat ik wil.
Dus heb ik tegen de decaan gezegd...
...dat je een man van 75 niet in het souterrain stopt.
En nu kan ik feesten.
Wat vieren we dan, broer?
Mijn schaamteloze inzet voor mezelf.
Met die instelling kun je het tot president brengen.
Een gesprongen appendix.
Laat u niet misleiden door het zoutgehalte. Het is een diabeticus.
Toch niet. - U bent geschorst.
Het komt toch goed met haar?
Ja, hoor.
Een dokter heeft ooit dit voor mij gedaan.
Het komt allemaal goed. Wij zorgen goed voor onze patiënten.
Dank u, dokter.
U hebt een moeilijke baan.
Ik heb zaken gezien waarvan je ogen uit hun kassen zouden springen.
En dat heb ik ook al gezien.
Een gesprongen appendix.
Laat u niet misleiden door het zoutgehalte. Het is een diabeticus.
Dat is een baarmoeder.
U bent geschorst.
Ik zit met een moreel dilemma, Vader Rice.
Wat kan ik voor je doen, Dick?
Dr Albright gaat het verkeerde pad op.
Dat is niks nieuws.
Met wie deze keer? - Professor Suter.
Ik zou willen dat u haar aan de kaak stelt.
De kerk doet dat eigenlijk niet meer.
Ik moet haar uit dat nieuwe kantoor krijgen.
Op de tweede verdieping.
Erkerraam, appelboom? - Ja, dat is het.
Heb je van je leven.
Dus Albright heeft dat kantoor gekregen?
Roger wil niet dat u dit nog op zijn bureau achterlaat.
Ik moed toch een keertje leren spelen.
Schitterend.
Het is stom. Hou je mond.
Daar bent u.
Zijn appendix was inderdaad gesprongen.
Ik liet me misleiden door het zoutgehalte.
Ik wist niet dat ie diabetes had. U hebt zijn leven gered.
Onthoud dit gezicht.
En hoop dat jullie ooit half zo goed zijn als...
...Dr Moshe Pipchick.
Zien jullie niet dat ik een doos draag?
Je bent...
Mary. Je bent terug.
De decaan had mijn kantoor al aan iemand anders beloofd.
Achterbakse broekschijter. Ik vlei hem nooit meer.
Het is dus gelukt?
Hou je mond.
Door jouw idiote campagne sturen ze me met pensioen.
Jij hebt ze eraan herinnerd dat ik de 70 voorbij ben.
Ik heb in vier jaar geen college gegeven.
Wat hebt u al die tijd gedaan? - Aan mijn scenario gewerkt.
Iets zoals Die Hard, maar het speelt in een kantoorgebouw.
Die Hard speelt in een kantoorgebouw.
Krijg de klere.
Ben je diep in je hart toch niet een tikje blij...
...dat we weer een gezin zijn?
Ik zei tegen het hoofd van de kankerafdeling...
Zoveel nieuwe mensen.
Dag lieve schatten.
Die daar is net Winston Churchill. - Die ook.
En dat is een zwarte Winston Churchill.
Daar word je stil van.
Een hele zaal vol zuiver gedistilleerd leven.
De mensen komen hier niet alleen om te worden opgelapt.
Niet huilen, liefje. Nu is het nog makkelijk.
Wacht tot je een verhuisfirma moet zoeken.
Ik was ook graag van nul begonnen.
Weten zonder het te weten.
Zien en meteen weer vergeten.
Geniet ervan.
De tijd gaat hier heel snel.
Om mijn zin te krijgen heb ik iemand benadeeld...
...van wie ik zielsveel houd,
een man die ik amper ken...
...en een onaangenaam mens met gemakkelijke schoenen.
Ik voel me afschuwelijk.
Alle kinderen van God maken fouten, Dick.
En Hij vergeeft ze.
Ik zal je eens wat laten zien.
Als ik voor mijn erkerraam sta...
...en naar die appelboom kijk,
weet ik hoe eenvoudig het leven kan zijn...
...als we wat minder 'hebben' en wat meer 'zijn'.
U bent een goed man.
In een geweldig kantoor.
Ja, mooi, hè?
Als je je zin krijgt ten koste van anderen,
geeft dat geen voldoening.
Zelfs niet als het de laatste nootjes zijn?
Dan wel.
Van het ziekenhuis.
Het is vast een kaartje om me beterschap te wensen.
Een rekening van 3.500 dollar.
Stipte betaling, dank u.
Heb jij ze betaald?
Ik niet. - Ik ook niet.
Iemand heeft ze betaald.
Ondertiteling: C@pt. Proton